21.12.16

Umutlarımın arasından "güneş" topla benim için

Yazan: Ukturk | 21.12.16 | Kategori: , , , | 3 Sesime ve fiziğime güveniyorum

Yağmur yağmıyordu artık kurumuştu her yer. Terk edilmişti her adım, hayat yoktu artık. Başka bir yer de yoktu gidecek. Olsa ne olacaktı gidecek miydim sanki? Yaşayamazdım ki başka yerde. Ne yapardım, olmaz gidemezdim belki tekrar bahar gelir diye bekledim. Yıllar sürdü, beklenen her şey olmuş ama bir yağmur yağmamıştı. Tam tükendim artık derken damla damla düşmeye başladı "yağmur". Her damlası ayrı bir mesajdı yağmurun. Her damlası bir şeyler anlatıyordu bana. Önce saklamak istedim her damlayı. O kadar çok beklemiştim ki her damlayı korumak istedim. Sonra duymaya çalıştım ama ne mümkün. Daha önce bilmediğim bir şeydi bu. Tanımlayamıyordum bile. Ama zamanla alıştım yağmurun sesine, yağmur sesim, ben "yağmur" oldum. Kuruyan topraklarım yeşermişti artık, her düşen damla hayat vermişti tekrar. Yemyeşildi artık dağlarım, çiçek açmıştı her yer. Yağmur dinse de yankılanıyordu "yağmurun sesi" dağlarımda, ovalarımda. Şarkılar söylüyordu bu sesle ırmaklarım. Bahardı sanırım bu, hiç bitmeyecek bir bahar sanki. Daha önce hiç bilmediğim bir ses tam bittim derken koşarak gelmişti. Sonra gitti yağmur, hani sesim olan, dağlarımı yeşerten, ovalarımda çiçekler açtıran "yağmur". Yağmıyordu yine, sesim kısılmış gibiydi. Bitmişti bahar, bitmişti açan çiçekler, yoktu dallarda cıvıldayan kuşlar. Bitmişti, eskisi gibiydi her şey, çoraklaşmıştı topraklarım.


Sonra kış geldi. Soğuktu havalar, kar yağsın istiyordu herkes ama ben hala yağmuru arıyordum. O sevdiğim yağmurun sesini bekliyordum özlemle. Biliyordum yağmayacaktı, yağmadı da zaten. Kar yağdı dedikleri gibi. Her hafta daha çok, daha çok. Yağdı dağlarıma, soldu çiçeklerim, kurudu yapraklarım, bitti özlemlerim.

Belki kardan sonra da güneş açacak. Kardan sonraki ayazda ısıtan güneş. Ohh be dedirten güneş, baharı müjdeleyen güneş. O açan güneş de sensin biliyorum. Zaten çok üşüdüm yağan karlarda. Bitsin artık, sessizce bekliyor umutlarım. Hadiii "umutlarımın arasından "güneş" topla benim için," açılsın yollarım.

*ukturko


9.12.16

Gerçekten merak ediyorum hangi masaldın sen? | Mektup

Yazan: Ukturk | 9.12.16 | Kategori: , , , , | 0 Sesime ve fiziğime güveniyorum

Havanın soğuk, güneşin gözükmediği, ayın bulutlar arasına kaçtığı gecelerde buldum seni. Bulutlar saklamak istemişlerdi seni alaca bir karanlığa. Çektim çıkardım ay ışığı gölgesinde seni. Ortam alaca, loş da olsa ay ışığı gibi parlıyordu güzel yüzün. Işığa gerek yoktu yolumu bulmam için yüzün aydınlatıyordu geceyi,  gece de yolumu. Saçların peki saçların omuzlarında işlemeli bir örtüydü adeta ince ince işlenmiş. Bir balıkçının ağını işlediği gibi örülmüştü sanki. Öyle ustaca, öyle narin, öyle tapılası. Baktıkça her ince telinde başka bir anı gördüm. Hepsinde parmak izlerim vardı, nasıl bırakabilirdim ki onları. Hem ben bıraksam onlar beni bırakmazdı eminim. Hepsi adımı sayıklıyordu sen uyurken. Sen duymuyordun üçüncü rüyanda ama hepsi ibadet eden melekler gibiydi, her tel tek bir isim söylüyordu. O an gümüş şiirler yazmak istedim sana. Ama Cahit yazmıştı onları zaten, ben başka  şeyler yazmalıydım. Nasıl ifade edebilirdim ki seni bilmiyordum. Bir sürü kelime içerisinden hangisini seçmeliydim. Bilemedim hangi sözcük daha iyi ifade ederdi seni veya hangi cümle hangi paragraf ,hangi kitap, hangi roman. Belki de bir masal bir hikaye bilmiyorum. Emin değildim ne yazmam gerektiğinden ama bir şeyden çok emindim. Ne yazarsam yazayım hepsi sendin zaten. Ne fark ederdi şiir olmuş, şarkı olmuş, kitap olmuş veya bir masal. Aslında bir masal olmalıydı yazdıklarım, şiir veya şarkı değil. Onlar posta gazetesinde de yazıyorlardı sonuçta. Bu böyle bir şey değildi. Masaldan başka bir şey olamazdı, bu hissettiklerim. Her bakışın, gülüşün hatta kızışın bile masaldan bir alıntı gibiydi. Yeniden yazmaya gerek yoktu aslında seni.


Hadi söyle, sen masalın kendisiydin değil mi? Sanki daha önce dinlemiş olduğum bir masal. Taa yıllar öncesinden hayal mayal hatırladığım ama yüzümde hala hissettiğim oluşturduğu sıcaklığı, gülümsemeyi. Annemin okuduğu masallardan mısın sen, hani annemin masalda bahsettiği güzel. Saçları gümüşten sırmalı, yüzü ay, gönlü güneş olan.

Gerçekten merak ediyorum hangi masaldın sen?

*ukturko