1.2.13

Gönül Kariyeri'm | 3NE3NA analiz sonucu

Yazan: Ukturk | 1.2.13 | Kategori: , , , |
Yazı: Gönül Kariyeri'm | 3NE3NA analiz sonucu

Merhaba, aylardan oldu Şubat ben de buraları bir ziyaret edeyim istedim. Bu yazıyı okuyacak olan nicelikte az ama nitelikte bir derya olan "sevgili seray severlere" sürpriz fetva pakedi hazırladım, yazının sonunda ensenizde hissedebileceksiniz, bundan emin olabilirsiniz. Bugün kendimden bahsetme kararı aldım bilmem ne kadar ilginizi çeker ama bu kez yazıya dökmek istedim.



Bugün işten sonra oturdum böyle bir vicdan muhasebesi yaptım kendi açımdan ya da bir özeleştiri de diyebiliriz buna veya "ne yaptım, ne yapıyorum, ne yapacağım, nasıldım, nasıl oldum, nasıl olacağım" analizi, buna ben "3NE3NA" analizi adını verdim, artık siz ne derseniz. Her sene olduğu gibi kendimle konuştum ama bu kez biraz sert geçti kendimle yaptığım bu konuşma. Geçen seneden iş kariyerim ile ilgili planladığım, yapmak istediğim bir çok şeyi bazı açılardan bakıldığında başarabildiğimi görebiliyorum daha doğrusu her hücremde başarıyı hissedebiliyorum fakat "gönül kariyer"im de ise yine hüsranlardayım, böyle -4 katında falanım, gün geçtikçe ısınıyorum, "magma ile komşu oldum"...

Daha önce de nedenlerini sorgulamıştım, tüm nedenler ve sorunların hepsi tek bir noktayı gösteriyordu. "Ben", evet sadece ben, sorun bendim. Bahane ettiğim zaman, işim veya Ayşe, Fatma, Hayriye... değildi. Zaten insanın yaşamındanki tüm sorunların da genelde kendisinin eksikliğinden, bir şeylere olan zayıflığından veya ezikliğinden kaynaklanmakta olduğunu inkar edemeyiz değil mi? En azından ben edemem ama gözardı ettim bunca zaman. Ezik olabilirim sanırım bu durumda.


Hayatımızda bazı konularda sıkıntı yaşıyorsak, bir türlü düzene sokamıyorsak, tam haa oldu bu kez galiba, çalışıyor makine dediğiniz anda çalışan makineden dumanların çıkmaya başlıyorsa daha baştan bir şeyleri yanlış yapıyoruz demektir. Ya da bu parçayı sanırım fazla koymuşlar bu olmadan da çalışır bu makine dediğimiz anda ileride oluşabilecek bir soruna da baştan davetiye çıkarmış oluyoruz sanırım. Kısacası bu makineyi yine çalışıtıramadım ben, bunun yapmasam da olur veya beklesin biraz sonra yaparız diyerek ya makineyi daha çalıştıramadan durdurdum ya da işleyen makineye bak şunu yaparsam daha hızlı çalışacak deyip oynamalar yaptım, bozuldu.

Bir de bu kez olmayacak, bundan sonra tövbe dediğim bir çok şeye yeniden kalkışmam da "iradesizliğimin" nirvanası sanırım. Bunun içinde biraz da hatta yüksek dozda "bencillik" de var. Tek çocuk olarak yetişmemin, çocukluktan beri her istediğime çabucak ulaşabilmem de bunu daha da güçlendirdi sanırım, işin kötüsü tüm bunların farkındayım ama hep aynı yanlışları yapmam neyle açıklabilir bilmiyorum. Kendimi bir sopayla dövme planlarım var ya da biri beni dövsün, bazısı kötekten anlar diye boşuna dememişler sanırım.

2002 yılında liseyi bitirdim. Liseyi bitirdiğimdeki ruh halim, dünya görüşüm, durumlara ve ilişkilere bakış açım ile şu an ki durumum arasında çooook büyük farklar var. Üniversiteyi bitirdiğim zamanla da büyük farklar var, hem zekasal açından hem de ruhsal açıdan biraz geç olgunlaştığımı düşünüyorum ve hala da devam ettiğini düşünüyorum bu gelişimimin. En basitinden şu anda dinlediğim, okuduğum bir çok şeyi bir zamanlar "gereksiz bir sürü zerzevat" olarak tanımlıyordum. Geçmişe baktığımda pek de vicdan sahibi biri olduğumu da düşünmüyorum. Mesela, kendi hatamdan dolayı çalışmayan makineyi "amaan canım ne yapalım çalışmıyorsa makine, gider yenisini alırız" deyip eski makineyi tereddütsüz çöpe atıyordum, arkama bile bakmıyordum. Ama bundan vazgeçtim artık bundan sonra. Çünkü pek bir faydasının olmadığının geçte olsa farkına vardım. Güya gururlu takılıyordum. Yesinler senin kuulluğunu dedim kendime bugün.. Çok da iyi dedim bence.

Son olarak ergelik çağımdan 29 yaşıma kadar bir çok konuda kendimi yenilediğimi ve geliştirdiğimi düşünüyorum umarım bu yenilenme sırası "gönül kariyer"ime de gelir de ben de normal insanlar gibi bu fani dünyada hayvani duygulardan arınıp insani duygulara ulaşıp, nirvanaya erişirim. Amin.

Bugünlerde kafaya taktığım Edgar Allan Poe ile de bu yazıya son veriyorum. Herkes okusun ben çok sevdim bu adamı, şu yaşıma geldim daha yeni okumaya karar vermem de yukarda anlattıklarıma iyi bir örnek bence. Ayrıca çevreye vermiş olduğum rahatsızlıktan dolayı çok özür diler, yanaklarınızdan öperim :)

"...for the moon never beams without bringing me dreams
of the beautiful annabel lee;
and the stars never rise but i see the bright eyes
of the beautiful annabel lee..."

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Toplam 5 Sesime ve fiziğime güveniyorum:

  1. Yazılarını özlüyoruz adam daha sık yaz şuralara.İki üç cümle twitterdan yetmiyor,yetmeyecek!!1

  2. kırmızı bulutlar, bana mention yap kim olduğunu göreyim :) teşekkürler, okumaya değer mi bilmem ama sağol yine de :)

  3. Adsız dedi ki...

    girişteki kayan haberleir nasıl yapıyorsunuz cevaplarsanız sevnrm

  4. mrb blogunuzu tesadüfen keşfettim yazılarınız çok eğlenceli tebrikler :) merakımı mazur görün ne iş yapıyorsunuz :)diğer yazılarınızda öğretmenler ve mühendislere fazlaca takıldığınızı görünce merak ettim :)

  5. Merve merhaba teşekkürler, öğretmen veya mühendis değilim :)


Leave a Reply